May bidlisiw luyo sa mga pagsuway sa kinabuhi nga kanunay nato masinati. Kadaghanan kanato makaagi jud ani sa tagsa-tagsa ka kinabuhi.

Dili lalim ang pagmata kada buntag para atubangon ang mga hagit sa kinabuhi.  Daghan ang dili nalang gusto magmata tungod sa kabug-at sa ilang gihambin nga mga kasakit.  Daghan usab ang naningkamot pagmata luyo sa tanang kalisod ug maisogon nga moatubang sa mga hampas sa balod sa kapalaran.

Usahay tungod sa kalisod, dili na nato madajig ang kanindot sa kinabuhi. Pero kung balikan og lantaw ang tanang panghitabo, tataw nga tam-is usab ang kalampusan nga atong matilawan luyo sa mga mapait nga mga kaagi.

Tungod niini, maningkamot kita og dili kita magpakawa sa paglaum tungod kay nakasiguro man kita nga sa pagkahuman sa dag-um, motomaw gajud ang kalinaw bisan pa man moagi ang makusog nga ulan.

Tinood gajud ang ang kinabuhi, “weather2x lang”.

Ang Dios ug ang Kapalaran sa tawo

Kadaghanan sa mga tawo gilambigit ang pagtoo sa Labaw nga makagagahum diha sa ijang kapalaran.  Mao man gani nga dunay mga higayon nga tungod sa mga kasakit murag gisuway jud ang atong pagtoo.

Ang uban nawad-an na jud sa pagtoo tungod kay para nila, dili siguro tinood nga naay Dios kay wa may nitubag sa ilang mga pag-ampo.  Tungod ani ang uban dili na motoo sa Ginoo og nagsalig nalang sa kaugalingon nga abilidad.   Giubanan usab nila sa pagtoo nga dili ang Dios kundi ikaw mismo ang magtimon sa imong kinabuhi para makab-ot ang kaharuhay sa pagpuyo.

Daghan ang nagmalampuson tungod niini nga pagtoo sa ilang kaugalingon.  Tungod kay wa na nila gisalig sa isa ka Dios ang ilang kaugmaon. Naningkamot sila kay nagtoo sila nga walay laing makatabang nila kun dili ang ila ra mismo nga kaugalingon.

Walay Dios nga motabang sa imong kahimtang karon busa paningkamot.  Mao na ang naa sa ilang huna-huna mao nga makita jud dinhi nila ang pagpaningkamot bisan unsa pa ang mahitabo.

Hugot nga pagtoo

May mga tawo usab nga bisan unsa pa ang mahitabo dili jud sila mobuhi sa ilang pagtoo.  Kini inubanan sa hugot nga pagtoo nga ang Dios ra jud ang makatabang sa tanan ta nga kalisod sa kinabuhi.

Daghan ang nabitin sa eri ani nga prinsipyo tungod kay daghan ang nisalig sa Ginoo pero wa ubani sa buhat.  Mura ba og gusto lang nga naay milagro nga mahitabo og moabot dajon ang ila nga gihandum sa kinabuhi.  Og kung moabot, maajo, kung dili, maajo lang gihapon.

Tungod ani, daghang mga tumuluo ang naghulat lang sa ilang swerte kung kanus-a ihatag sa Ginoo ang ilang mga giampo.

Bisan pa sa mga malain nga resulta niini, dili usab ikalimod nga may mga maayo usab kini nga epekto.

Siguro ang isa sa mga maayo nga epekto ani mao nga kahibalo kita maghuwat sa sakto nga panahon para nato.

Ikaduha mao nga naa tay sandiganan sa panahon nga kita mapakyas sa atong mga handom sa kinabuhi.

Kung dili ka motoo nga adunay Dios, wa kay laing madaganan sa panahon sa kapakyasan. Basolon nimo ang imong kaugalingon nga mga kakulangan og dako ang posibilidad nga moresulta kini sa pagpakamatay nalang.

Unsay makaayo sa pagtoo sa isa ka Dios?

Sa tinood, ang pagtoo sa isa ka Dios magtudlo nato sa daghang mga maajo nga mga butang ug giya kung unsaon nato pagpujo ni nga kinabuhi.  Pero dili maajo nga cge lang og ampo pero way aksyon nga gihimo para makab-ot ang imong mga pangandoy sa kinabuhi.

Tungod niini, maajo gajud nga ubanan sa buhat ang mga pag-ampo para mas epektibo ang atong paglawig ani nga kinabuhi subay sa atong pagtoo sa labaw nga makagagahom.

Sa kalisod sa kinabuhi karong panahona, dili ta dapat mawad-an sa paglaum nga luyo sa maitum nga dag-um, mogimaw ra gihapon ang bidlisiw sa adlaw.

Hinumdoman ta nga bisan ang adlaw maghatag gihapon ug kasakit sama nga ang ulan makahatag man gihapon ug kaayohan.

Ato lang paningkamotan nga makita ang maajo bisan naa kita sa dili maajo nga sitwasyon tungod kay nagdepende usab nato kung giunsa ta pagdawat ang mga nag-abot nga mga sitwasyon sa atong kinabuhi.

Maajong paglawig higala!